New template!!

WAWAWA..aku ada template baru..


Pastu aku tak reti nak edit!!

Help mE!!!!

Nama aku. So what?

Okay.


Nama aku Anis Azmani Bin Azman.
Aku ialah lelaki.
So what?
Tak suka? Go to hell ar.
Bukan aku ambik nama ko.
Taulah nama aku tak fancy-fancy macam ko punya.
Tapi at least, aku bangga dengan nama aku.
Btw, orang yang bagi nama aku ni datuk angkat aku, Arwah Tok Leman.
Still tak puas hati? Lantak ko lah. Janji aku bahagia dengan nama aku.

Pok Chek dan Arif.

Nanti aku tulis post pasal ko. After ko belanja aku and tulis pasal aku kat blog ko.


Arep,tggu saya dapat lappy saya. Baru leh update blog betul-betul.

Dah lama dah.

Muzik: Where are we running - Lenny Kravitz

Aku ada blog.

Blog aku, aku punya.

Tapi, aku dah lama x update blog ni.

Ok,first reason, aku malas.

Second, aku malas.

Third, skrin aku pecah. That will cost me RM900. (Padan muka aku.)

Orang kata skrin aku pecah sebab aku tengok benda dosa. (Yelah, sape suruh ko baca MalaysiaToday, kan banyak penipuan [kununnya].) Benda nak jadi. Macam biasalah, ibu aku akan marah. Benda nak jadi ibu, nak buat macam mana. Kun fa ya kun. Ketentuan Illahi. Aku terima seadanya. Oh ya ayah, jangan lupa RM900 tu tau. Diknis tak belajar and kerja lagi. ^_^.

Lupa nak habaq mai, aku dah habis IB. Habis. Exam pon dah buat. 22 Mei. On Arif's birthday. Sweet 19. Mula-mula happylah sebab beban IB dah habis. Hari isnin aku dah mati kutu. Nasib baik ade Jersuha, Afar and my IB Jrs ada. 1st week aku tu tak lah boring sangat. Masuk 2nd week, aku macam cacing kepanasan. Tak dok diam. Ibu suruh kerja. Memanglah aku nak kerja. Tapi company mana nak ambik aku. Sebab aku perlukan banyak cuti. Cuti kakak sedara aku nak kahwin lah. Cuti aku nak pergi BTN ar. Kalau Azman & Co tempat aku berkerja tak apalah. So, awal-awal lagi aku matikan niat nak kerja. Lantak lah, tak ada duit, tak adalah. As long rezeki kat mulut aku tak kurang sudah. Janji aku cukup makan.

Pastu, kakak saudara aku kahwin. Kali terakhir aku ingat famili kahwin ialah mak cik aku. Tak silap aku macam 14@15 tahun lepas. Masa aku kecik-kecik dulu. Part paling aku ingat, mak cik aku bagi Ferero Roche kat guest (of course, aku pon tibai banyak. Sedap oooo) dan lauk pengantin. Pengantin kan tak makan banyak. So, aku pon tanpa segan silu membelasah lauk udang tu sampai terbaring. Ye, aku terbaring. Kat living room. Kekenyangan. 5 tahun. Mana fikir malu. Janji perut kenyang. Tu dulu lah. Sekarang lain, dah besar panjang. Kena buat kerja lah. Jadi penanggar. Angkat pinggan, cawan dan sampah sarap. Kemas-kemas. Etc. Yelah. Kang aku tak tolong, masa aku kahwin lak takde orang pulak nak tolong. Hahahaha. Kejap kat dapur,kejap kat depan. Sumpah penat. Tak tipu. Kalau korang tak penat,maksudnya korang curik tulang. Aku tak. Aku rajin. Pastu bila habis kenduri, yang dapat pujian daripada kawan-kawan mak cik dan pak cik, ialah AKU!! Hahahaha. Bangga siot!

Mak Ngah: Kawan-kawan Mak Ngah puji awak ni rajin.
Aku: Eh, mana ada Mak Ngah. Diknis tolong skit-sikit je. (Sambil buat muka tak bersalah dan kembang.)

Pastu, abang saudara aku cadang main futsal famili. Kitaorang main lah. Apa lagi. Astaga. Sumpah aku dah gemuk, aku tak ada stamina. Main tak sampai 5 minit, aku ibarat orang yang sedang bersambung nyawa. As usual, team aku kalah. Sebab? Bukan sebab aku tau! This week lak, aku tolong ayah. Taip menaip. Minggu ni jugak birthday aku ke20. Ya ke20. Dalam hati aku, mati-mati ingat aku leh mengundi dah tahun ni. Ceh,siap berdoa ada kematian ADUN or MP daripada kawasan Ampang. LOL. Sekali baru aku ingat, mengundi umur 21. Cis. Aku tertipu. Shit. Aku kena tunggu lagi setahun.

So,umur dah 20. So kena ar matang. Hadiah? Aku tak kisah kot. Nak bagi bagilah. Macam biasalah, ucapan berlori-lori sampai kt nokia aku and buku-muka aka Facebook. THANKS MY DEAREST FREINDS!!!! Mula-mula tak terasa macam umur 20. Sekali tetiba aku rasa macam dah tua. Hahahaha. OKlah. Thats the fact! I must face it. Hehehe. Tapi, paling tak best. Aku "kehilangan" best friend hari Sabtu lepas. Hurm. Sumpah. Aku sedih gila. Dah ar aku rapat gila dia. I do love, care and concern about her as my sister(mei-mei). Tapi apakan daya. Maybe itu pengakhirannya. Malas ar aku nak citer lebih-lebih. Let bygones be bygones.

Pastu, aku kena export ke rumah mak cik aku. Kena jadi Nanny untuk budak ni. Namanya Haiqal. 5 hari. Hahahahahaha. Budak transformers aka bot bot.



Suka gila dia dengan citer tu. Cuba kalian bayangkan, 5 kali. 5 kali dia tengok citer transformers 1st tu. Sampai aku leh hafal scene-scene dia. Haiqal. Haiqal. Yang paling best. Dia reti pasang dvd. Ko memang genius lah Haiqal. Oh ya. Masa aku me-nanny-kan dia tinggal lagi 2 hari je. Hahahaha. Pasni, orang lain lah basuh berak ko Haiqal. Hehehehehe.

Oh ya, pasal politik. Aku rasa, lebih baik aku gam mulut aku sementara waktu. Korang pun mesti faham kan. Okies, renung-renungkan dan selamat beramal!

P/S: Amirah, Amy, Azlan and Fendi. Nice knowing u guys!

PELACURAN MEGA!!!!

Macam-maca yang dilacurkan secara terbuka!!!


Bangsa.
Agama.
Negara.
Bahasa.
Institusi Diraja.
Demorkrasi.
Kuasa Rakyat.

Kisah Aku

Blog ini aku yang punya. Bukan Ahmad Albab yang punya. Blog ini merupakan pentas aku untuk meluahkan segala-segalanya. Apa yang aku tulis, hak aku dan tanggungjawab aku. So, mind your own business kalau tak suka. Pintu blog ini sentiasa terbuka luas. Masuklah dan buat macam rumah sendiri. Kalau tak suka, sila ringankan bontot untuk keluar. Selamat membaca. Renung-renungkan dan selamat beramal! ^_^